Imię Ambroży (Ambrosios) po grecku znaczyło "nieśmiertelny". Podobne "ambrozja" oznaczało napój bogów na Olimpie, który zapewniał im życie wieczne. Dziś to imię jest u nas niezmiernie rzadkie, ale dawniej Ambrożych było znacznie więcej. Polski lud nie potrafił tego imienia wymawiać i straszliwie je przekręcał. Z Ambrożego robił się więc Brożek i Zbrożek, Jamrozy i Jamróz, a nawet Mróz. Nazwiska Mrożek i Broszkiewicz pochodzą właśnie od Ambrożego, a także nazwa wsi: Mrozy. Sam Ambroży ma liczbę imienia sześć, która kojarzy się z wsią, z naturą i spokojnym życiem na łonie przyrody. Zapewne dlatego świętego Ambrożego uczyniono patronem pszczół i pszczelarzy. Jak większość numerologicznych szóstek, typowy Ambroży jest człowiekiem związanym głębokimi więziami uczuciowymi ze swymi najbliższymi, z rodziną i jej tradycjami, ze swoim całym otoczeniem. Tak układa sobie życie, by przeżywać ani heroicznych wzlotów, ani tym bardziej - upadków. Zależy mu na dobrobycie i na szacunku wśród ludzi, ale woli stosować metodę małych kroków. Woli być kimś w małej gminie, niż zagubić się w wielkomiejskim tłumie. Najbardziej go interesują rzeczy, których wartość jest ponadczasowa -jak filozofia i religia. To stare i dostojne imię najlepiej odpowiada naturze Raka, choć równie chętnie przyjmą je Ryby oraz Byk. Z drugiej strony nie radziłbym uszczęśliwiać imieniem Ambroży ani Baranów, ani Wag.